An Israel (Inebreo: יִשְׂרָאֵל; Inarabo: إِسْرَائِيل‎), nga tinatawag gihapon nga Estado han Israel (מְדִינַת יִשְׂרָאֵל > Medinat Yisra'el; دولة إسرائيل > Dawlat Isrā'īl) usá nga nasod ha Katundan nga Asya, nahamutang ha timugan nga baybayon han Dagat Mediterraneo ngan han amihanan nga baybayon han Pula nga Dagat. Mayda ini mga katubtuban upod haɲ Libano ha amihan, han Sirya ha dumagsaan, han Hordanya ha sidlangan, ngan han Ehipto ha habagatan. An mga Palestino nga mga teritoryo han West Bank ngan Gaza Strip nahamutang ha sinirangan ngan katundan.[20]

Israel

Centered blue star within a horizontal triband
Bandira
Centered menorah surrounded by two olive branches
Emblem
Awit: "Hatikvah" ("An Paglaum")

Location of Israel (in green) on the globe.
1967 nga katubtoban (Lunghaw nga Linea)
1967 nga katubtoban (Lunghaw nga Linea)
Pamunuan
ngan gidako-i nga syudad
Jerusalem (limitado nga pagkilala)[fn 1]
31°47′N 35°13′E / 31.783°N 35.217°E / 31.783; 35.217
Opisyal nga mga pinulungan Hebreo
Mga ginkilala nga mga pinulongan Inarabo[fn 2]
Ethniko nga mga grupo
(2019)
Relihiyon
(2019)
(Mga) Tawag hin tawo Israeli
Kagamhanan Unitaryo nga parlamentaryo nga republika
• Mangulo
Reuven Rivlin
Benjamin Netanyahu
Yuli Edelstein
Esther Hayut
Magbabalaod Knesset
Paglugaríng
14 Mayo 1948
11 Mayo 1949
Langyab
• Bug-os
20,770–22,072 km2 (8,019–8,522 sq mi)[a] (ika-150)
• Katubigan (%)
2.1
Kamolupyohan
• 2020 estimate
9,285,470[13][fn 3] (ika-99)
• 2008 nga census
7,412,200[14][fn 3]
• Densidad
421/km2 (1,090.4/sq mi) (ika-35)
GDP (PPP) 2019[17] nga banabana
• Bug-os
$353.645 ka bilyon[fn 3] (ika-54)
• Per capita
$39,106[fn 3] (ika-35)
GDP (nominal) 2019[17] nga banabana
• Bug-os
$390.656 billion[fn 3] (ika-32)
• Per capita
$43,199[fn 3] (ika-20)
Gini (2013) 42.8[fn 3][18]
medium · ika-48
HDI (2017)  0.903[fn 3][19]
hataas hin duro · ika-22
Salapi Shekel (‎) (ILS o NIS)
Zona hin oras UTC+2 (IST)
• Summer (DST)
UTC+3 (IDT)
Dapit hin pagmanehar tuo
Kodigo hin pagtawag 972
ISO 3166 nga kodigo IL
Internet TLD .il
  1. Diri naglalakip / Naglalakip han Kahigtas-an han Golan ngan Sinirangan nga Jerusalem; see below.
  2. Nalalakip an ngatanan nga mga permanente nga nangungukoy ha Israel proper, ha Kahigtas-an han Golan ngan Sinirangan nga Jerusalem. Naglalakip gihapon han Israeli nga kamolupyohan ha West Bank. Diri lakip an diri-Israeli nga kamolupyohan ha West Bank ngan ha Gaza Strip.

Mayda ebidensya an Israel hin sayo nga mga pagbalhin hin mga tawo tikang ha Aprika.[21] Mga Canaanhon nga mga tribo napamatuod ha arkeyolohiya tikang han Butnga nga Bronse nga Panahon,[22][23] samtang an mga Ginhadi-an han Israel ngan Judah ginmawás dida han Puthaw nga Panahon.[24][25] Ginbungkag han Imperyo Neo-Asiryahanon an Israel han mga 720 UC.[26] An Juda ginsakop ha urhe han Babilonianhon, Persiano ngan Hellenistico nga mga imperyo ngan dida komo mga autonomo nga mga Hudeyo nga lalawigan.[27][28] An malinamposon nga Rebelyon nga Maccabeo nagdangat hin naglulugaríng nga Hasmoneo nga ginhadi-an han mga 110 UC,[29] nga han 63 UC nagin kliyente nga estado han Republika Romana nga ha sunod nagbutáng han Dinastiya Herodes han 37 UC, ngan han 6 AD naghimo han Romano nga lalawigan han Judea.[30] Nagpadayon an Judea nga usá nga Romano nga lalawigan kutob han waray magmalinamposon nga Hudeyo nga mga rebelyon nga nagdangat hin dako nga pagkabungkag,[29] an pagpaiwas han Hudeyo nga kamolupyohan[29][31] ngan an pagbalhin han ngaran han rehiyon tikang hin Iudaea ngadto hin Syria Palaestina.[32] An pagkaada hin mga Hudeyo han rehiyon nagpadayon hin mayda katubtuban ha mga gatostuig. Han ika-7 nga gatostuig AD nakuha an Levante tikang han Imperyo Bizantino han mga Arabo ngan nagpabilin iní ha Muslim nga pagdumara kutob han Syahan nga Krusada han 1099, nga ginsundan han Ayyubid nga pagsakop han 1187. An Mamluk nga Sultanato han Ehipto nag-unat han pagdumara hiní han Levante han ika-13 nga gatostuig kutob hans pagkalupig hiní han Imperyo Ottoman han 1517. Dida han ika-19 nga gatostuig, in nasodnon nga pagmata ha mga Huydeo nagdangat han pagtukod han Zionista nga pangiwa ha diaspora nga ginsundan hin mga sunodsunod nga pagmigrar ngadto ha Ottoman nga Sirya ngan ha urhe ha Mandato Britaniko han Palestina.

Han 1947, an Nasyones Unidas (NU) nagproponer hin Plano hin Pagbahin han Palestina nga nagrekomenda hin paghimo hin mga naglulugaríng nga Arabo ngan Hudeyo nga mga estado ngan hin gin-internasyonalisar nga Jerusalem.[33] Ginkarawat an plano han Hudeyo nga Ahensya, ngan waray karawta han mga Arabo nga namumuno.[34][35][36] Han sunod nga tuig, an Hudeyo nga Ahensya nagdeklara an paglugaríng han Estado han Israel, ngan an sinmunod nga 1948 Arabo–Israeli nga Gera nagdangat han pag-estableser han Israel dida han kadam-an han kasanhi nga teritoryo han Mandato, samtang an West Bank ngan Gaza nakuha hin mga hagrani nga mga Arabo nga estado.[37] Tikang hadto, an Israel nag-away hin pipira nga mga gera patok hin mga Arabo nga nasod,[38] ngan tikang han Unom-ka-Adlaw nga Gera han Hunyo 1967 nagkapot hin mga gin-okupar nga mga teritoryo upod an West Bank, Kahigtaasan han Golan ngan an Gaza Strip (nga ginkikita nga gin-okupar pa gihapon katapos han 2005 nga pagbiya, bisan man diri ini ginkakauyonan hin mga legal nga experto).[39][40][41][fn 4] Gin-extender han Israel an mga balaod hiní ngadto han Kahigtaasan han Golan ngan ha Sinirangan nga Jerusalem, pero waray ha West Bank.[42][43][44][45] An pag-okupar han Israel han mga Palestino nga mga teritoryo amo an gimaihai nga militar nga pag-okupar ha yana nga mga panahon.[fn 4][47] Waray pa magresulta hin kataposan nga kasabotan hin kamurayaw in mga paningkamot hin pagsolbad han Israeli–Palestino nga pagkadelito. Bisan pa man, mga kasabotan hin kamurayaw han Israel ngan han Ehipto ngan Jordan ginpirmahan han hiní nga mga nasod.

Ha mga Batakan Balaod, gindedeklara an Israel an iya kalugaringon nga usá nga Hudeyo ngan demokratiko nga estado ngan an nasod nga estado han Hudeyo nga katawhan.[48] An nasod mayda liberal nga demokrasya (usá hin duduhá là ha Butnga nga Sinirangan ngan Amihan nga Aprika nga rehiyon, an ikaduha amo an Tunisia),[49][50] nga mayda sistema parlamentarya, proporsyonal nga pagrepresenta, ngan hin unibersal nga suffrage.[51][52] An primer ministro amo it namumuno han kagamhanan ngan an Knéset amo an balayan hin magbabalaod. Mayda iní kamolupyohan hin mga 9 ka milyon sumala han 2019,[53] An Israel usá nga dukwag nga nasod ngan usá nga api han OECD.[54] Iní an mayda han ika-31-nga-gidakoi nga ekonomiya ha nominal GDP han kalibotan, ngan an pinakadukwag nga nasod nga yana mayda pagkadelito.[55] Iní an mayda gihataasi ngastandard hin pakabuhi ha Butnga nga Sinirangan,[19] ngan upod iní han mga igbaw nga nasod han kalibutan ha porsentahe hin mga bungtohanon nga mayda militar nga training,[56] porsentahe hin mga bungtohanon nga nagpakatapos hin grado nga tertyaryo nga edukasyon,[57] paggasto ha research ngan development ha porsentahe hin GDP ,[58] safety hin kababayen-an,[59] life expectancy,[60] innovativeness,[61] ngan kalipayan.[62]

Mga tigamanIgliwat

  1. Pagkilala hin iba nga mga api han UN nga mga estado: Australia (Katundan nga Jerusalem),[1] Rusya (Katundan nga Jerusalem),[2] an Czeka nga Republika (Katundan nga Jerusalem),[3] Honduras,[4] Guatemala,[5] Nauru,[6] ngan an Estados Unidos.[7]
  2. An Inarabo kasanhi ginkilala nga usá nga buhatonon o opisyal nga pinulongan han Estado han Israel.[8] Han 2018 ginkilala ini nga mayda 'ispisyal nga status han estado' upod han paggamit hiní han mga institusyon han estado nga igpapahayag ha balaod.[9][10][11]
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 An data hin Israeli nga kamolupyohan ngan kanan ekonomiya naglalakip han teritoryo ekonomiko han Israel, upod an Kahigtaasan han Golan, Sinirangan nga Jerusalem ngan mga Israeli nga panimungto ha West Bank.[15][16]
  4. 4.0 4.1 The majority of the international community (including the UN General Assembly, the United Nations Security Council, the European Union, the International Criminal Court, and the vast majority of human rights organizations) considers Israel to be occupying Gaza, the West Bank and East Jerusalem. Gaza is still considered to be "occupied" by the United Nations, international human rights organisations, and the majority of governments and legal commentators, despite the 2005 Israeli disengagement from Gaza, due to various forms of ongoing military and economic control.[46]
    The government of Israel and some supporters have, at times, disputed this position of the international community. For more details of this terminology dispute, including with respect to the current status of the Gaza Strip, see International views on the Israeli-occupied territories and Status of territories captured by Israel.
    For an explanation of the differences between an annexed but disputed territory (e.g., Tibet) and a militarily occupied territory, please see the article Military occupation.

PinanbasaranIgliwat

  1. "Australia recognises West Jerusalem as Israeli capital". BBC. 15 Disyembre 2018.
  2. "Foreign Ministry statement regarding Palestinian-Israeli settlement". www.mid.ru. 6 Abril 2017.
  3. "Czech Republic announces it recognizes West Jerusalem as Israel's capital". Jerusalem Post. 6 Disyembre 2017. Ginkuhà 6 Disyembre 2017. The Czech Republic currently, before the peace between Israel and Palestine is signed, recognizes Jerusalem to be in fact the capital of Israel in the borders of the demarcation line from 1967." The Ministry also said that it would only consider relocating its embassy based on "results of negotiations.
  4. "Honduras recognizes Jerusalem as Israel's capital". The Times of Israel. 29 Agosto 2019.
  5. "Guatemala se suma a EEUU y también trasladará su embajada en Israel a Jerusalén" [Guatemala joins US, will also move embassy to Jerusalem]. Infobae (ha Spanish). 24 Disyembre 2017. Am embahada han Guatemala nahamutang ha Jerusalem kutob han mga 1980 nga dekada, han pagbalhina hiní ngadto ha Tel Aviv.
  6. "Nauru recognizes J'lem as capital of Israel". Israel National News (ha English). 29 Agosto 2019.
  7. "Trump Recognizes Jerusalem as Israel's Capital and Orders U.S. Embassy to Move". The New York Times. 6 Disyembre 2017. Ginkuhà 6 Disyembre 2017.
  8. "Arabic in Israel: an official language and a cultural bridge". Israel Ministry of Foreign Affairs. 18 Disyembre 2016. Ginkuhà 8 August 2018.
  9. "Israel Passes 'National Home' Law, Drawing Ire of Arabs". The New York Times (ha English). 19 Hulyo 2018.
  10. Lubell, Maayan (19 Hulyo 2018). "Israel adopts divisive Jewish nation-state law". Reuters.
  11. "Press Releases from the Knesset". Knesset website. 19 Hulyo 2018. The Arabic language has a special status in the state; Regulating the use of Arabic in state institutions or by them will be set in law.
  12. 12.0 12.1 Israel's Independence Day 2019 (PDF) (Report). Israel Central Bureau of Statistics. 6 Mayo 2019. Ginkuhà 7 Mayo 2019.
  13. "Home page". Israel Central Bureau of Statistics. Ginkuhà 20 Pebrero 2017.
  14. Population Census 2008 (PDF) (Report). Israel Central Bureau of Statistics. 2008. Ginkuhà 27 December 2016.
  15. OECD 2011.
  16. Quarterly Economic and Social Monitor, Volume 26, October 2011, p. 57: "When Israel bid in March 2010 for membership in the 'Organization for Economic Co-operation and Development'... some members questioned the accuracy of Israeli statistics, as the Israeli figures (relating to gross domestic product, spending and number of the population) cover geographical areas that the Organization does not recognize as part of the Israeli territory. These areas include East Jerusalem, Israeli settlements in the West Bank and the Golan Heights."
  17. 17.0 17.1 "Report for Selected Countries and Subjects". International Monetary Fund. Abril 2018. Ginkuhà 19 April 2018.
  18. "Distribution of family income – Gini index". The World Factbook. Central Intelligence Agency. Ginkuhà 21 August 2017.
  19. 19.0 19.1 "Human Development Index and its components". United Nations Development Programme. 2018. Ginkuhà 24 Septyembre 2018.
  20. "Palestinian Territories". State.gov. 22 Abril 2008. Ginkuhà 26 Disyembre 2012.
  21. Charles A. Repenning & Oldrich Fejfar, Evidence for earlier date of 'Ubeidiya, Israel, hominid site Nature 299, 344–347 (23 Septyembre 1982)
  22. Encyclopædia Britannica nga barasahon han Canaan
  23. Jonathan M Golden,Ancient Canaan and Israel: An Introduction, OUP, 2009 pp. 3–4.
  24. Finkelstein, Israel; Silberman, Neil Asher (2001). The Bible unearthed : archaeology's new vision of ancient Israel and the origin of its stories (1st Touchstone ed.). New York: Simon & Schuster. ISBN 978-0-684-86912-4. 
  25. The Pitcher Is Broken: Memorial Essays for Gosta W. Ahlstrom, Steven W. Holloway, Lowell K. Handy, Continuum, 1 May 1995 Quote: "For Israel, the description of the battle of Qarqar in the Kurkh Monolith of Shalmaneser III (mid-ninth century) and for Judah, a Tiglath-pileser III text mentioning (Jeho-) Ahaz of Judah (IIR67 = K. 3751), dated 734-733, are the earliest published to date."
  26. Broshi, Maguen (2001). Bread, Wine, Walls and Scrolls. Bloomsbury Publishing. p. 174. ISBN 978-1-84127-201-6. https://books.google.com/books?id=etTUEorS1zMC&pg=PAPA174. 
  27. "British Museum – Cuneiform tablet with part of the Babylonian Chronicle (605–594 BCE)". Ginhipos tikang han orihinal han 30 October 2014. Ginkuhà 30 October 2014.
  28. Jon L. Berquist (2007). Approaching Yehud: New Approaches to the Study of the Persian Period. Society of Biblical Lit. pp. 195–. ISBN 978-1-58983-145-2. https://books.google.com/books?id=X8uK-dZr_BAC&pg=PAPA195. 
  29. 29.0 29.1 29.2 Peter Fibiger Bang; Walter Scheidel (2013). The Oxford Handbook of the State in the Ancient Near East and Mediterranean. Oxford University Press. pp. 184–187. ISBN 978-0-19-518831-8. https://books.google.com/books?id=GCj09AmtvvwC&pg=PAPA184. 
  30. Abraham Malamat (1976). A History of the Jewish People. Harvard University Press. pp. 223–239. ISBN 978-0-674-39731-6. https://books.google.com/books?id=2kSovzudhFUC&pg=PAPA223. 
  31. Yohanan Aharoni (15 Septyembre 2006). The Jewish People: An Illustrated History. A&C Black. pp. 99–. ISBN 978-0-8264-1886-9. https://archive.org/details/jewishpeopleillu00ahar_0/page/99. 
  32. Erwin Fahlbusch; Geoffrey William Bromiley (2005). The Encyclopedia of Christianity. Wm. B. Eerdmans Publishing. pp. 15–. ISBN 978-0-8028-2416-5. https://books.google.com/books?id=C5V7oyy69zgC&pg=PAPA15. 
  33. Ipakita an sayop: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named 181(II)
  34. Ipakita an sayop: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named FOOTNOTEMorris200866
  35. Ipakita an sayop: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named FOOTNOTEMorris200875
  36. Ipakita an sayop: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named FOOTNOTEMorris2008396
  37. "Declaration of Establishment of State of Israel". Israel Ministry of Foreign Affairs. 14 May 1948. Ginhipos tikang han orihinal han 17 March 2017. Ginkuhà 21 March 2017.
  38. Gilbert 2005, p. 1
  39. "Debate Map: Israel".
  40. "Israel, Occupied Territories". doi:10.1093/law:epil/9780199231690/law-9780199231690-e1301 (inactive 2019-12-31). Cite journal requires |journal= (help)
  41. Cuyckens, Hanne (1 October 2016). "Is Israel Still an Occupying Power in Gaza?". Netherlands International Law Review. 63 (3): 275–295. doi:10.1007/s40802-016-0070-1.
  42. "The status of Jerusalem". The Question of Palestine & the United Nations. United Nations Department of Public Information. https://www.un.org/Depts/dpi/palestine/ch12.pdf. "East Jerusalem has been considered, by both the General Assembly and the Security Council, as part of the occupied Palestinian territory." 
  43. "Analysis: Kadima's big plans". BBC News. 29 March 2006. Ginkuhà 10 October 2010.
  44. Kessner, BC (2 April 2006). "Israel's Hard-Learned Lessons". Homeland Security Today. Ginkuhà 26 April 2012.
  45. Kumaraswamy, P.R. (5 June 2002). "The Legacy of Undefined Borders". Tel Aviv Notes. Ginkuhà 25 March 2013.
  46. Ipakita an sayop: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named occ
  47. See for example:
    * Hajjar, Lisa (2005). Courting Conflict: The Israeli Military Court System in the West Bank and Gaza. University of California Press. p. 96. ISBN 978-0-520-24194-7. https://books.google.com/books?id=mcjoHq2wqdUC&pg=PAPA96. "The Israeli occupation of the West Bank and Gaza is the longest military occupation in modern times." 
    * Anderson, Perry (July–August 2001). "Editorial: Scurrying Towards Bethlehem". New Left Review. 10. longest official military occupation of modern history—currently entering its thirty-fifth year
    * Makdisi, Saree (2010). Palestine Inside Out: An Everyday Occupation. W.W. Norton & Company. ISBN 978-0-393-33844-7. https://books.google.com/books?id=2dBM3Ago2BAC&pg=PAPA299. "longest-lasting military occupation of the modern age" 
    * Kretzmer, David (Spring 2012). "The law of belligerent occupation in the Supreme Court of Israel" (PDF). International Review of the Red Cross. 94 (885): 207–236. doi:10.1017/S1816383112000446. This is probably the longest occupation in modern international relations, and it holds a central place in all literature on the law of belligerent occupation since the early 1970s
    * Alexandrowicz, Ra'anan (24 January 2012), "The Justice of Occupation", The New York Times, Israel is the only modern state that has held territories under military occupation for over four decades
    * Weill, Sharon (2014). The Role of National Courts in Applying International Humanitarian Law. Oxford University Press. p. 22. ISBN 978-0-19-968542-4. https://books.google.com/books?id=bDnnAgAAQBAJ&pg=PAPA22. "Although the basic philosophy behind the law of military occupation is that it is a temporary situation modem occupations have well demonstrated that rien ne dure comme le provisoire A significant number of post-1945 occupations have lasted more than two decades such as the occupations of Namibia by South Africa and of East Timor by Indonesia as well as the ongoing occupations of Northern Cyprus by Turkey and of Western Sahara by Morocco. The Israeli occupation of the Palestinian territories, which is the longest in all occupation's history has already entered its fifth decade." 
    * Azarova, Valentina. 2017, Israel's Unlawfully Prolonged Occupation: Consequences under an Integrated Legal Framework, European Council on Foreign Affairs Policy Brief: "June 2017 marks 50 years of Israel's belligerent occupation of Palestinian territory, making it the longest occupation in modern history."
  48. "Israel". Freedom in the World. Freedom House. 2008. Ginkuhà 20 March 2012.
  49. "Tunisia holds first post-revolution presidential poll". BBC News. 23 November 2014.
  50. "Freedom in the World 2018". freedomhouse.org. 13 January 2018.
  51. Rummel 1997, p. 11. "A current list of liberal democracies includes: Andorra, Argentina, ..., Cyprus, ..., Israel, ..."
  52. "Global Survey 2006: Middle East Progress Amid Global Gains in Freedom". Freedom House. 19 December 2005. Ginkuhà 20 March 2012.
  53. "Latest Population Statistics for Israel". www.jewishvirtuallibrary.org. Ginkuhà 23 March 2019.
  54. "Israel's accession to the OECD". Organisation for Economic Co-operation and Development. Ginkuhà 12 August 2012.
  55. "Current conflicts".
  56. IISS 2018, pp. 339-340
  57. Education at a Glance: Israel (Report). Organisation for Economic Co-operation and Development. 15 September 2016. Ginkuhà 18 January 2017.
  58. "Research and development (R&D) - Gross domestic spending on R&D - OECD Data". data.oecd.org. Ginkuhà 10 February 2016.
  59. Australia, Chris Pash, Business Insider. "The 10 safest countries in the world for women". Business Insider. Ginkuhà 23 March 2019.
  60. "Health status - Life expectancy at birth - OECD Data". theOECD.
  61. "These Are the World's Most Innovative Countries". Bloomberg.com. Ginkuhà 24 January 2019.
  62. Report, World Happiness (14 March 2018). "World Happiness Report 2018". World Happiness Report (ha English). Ginkuhà 26 February 2019.

BibliograpiyaIgliwat

  • Abadi, Jacob (2004). Israel's Quest for Recognition and Acceptance in Asia: Garrison State Diplomacy. Routledge. ISBN 0-7146-5576-7. 
  • Barton, John; Bowden, Julie (2004). The Original Story: God, Israel and the World. Wm. B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 0-8028-2900-7. 
  • Ben-Sasson, Hayim (1985). A History of the Jewish People. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-39731-6. 
  • Bregman, Ahron (2002). A History of Israel. Palgrave Macmillan. ISBN 0-333-67631-9. 
  • Broughton, Simon; Ellingham, Mark; Trillo, Richard (1999). World Music: The Rough Guide. Rough Guides. ISBN 1-85828-635-2. 
  • Cole, Tim (2003). Holocaust City: The Making of a Jewish Ghetto. Routledge. ISBN 0-415-92968-7. 
  • Fraser, T. G. (2004). The Arab-Israeli Conflict. Palgrave Macmillan Limited. ISBN 9781403913388. http://books.google.com/books?id=IBJrQgAACAAJ. Ginkuhà 12 May 2013. 
  • Friedland, Roger; Hecht, Richard (2000). To Rule Jerusalem. University of California Press. ISBN 0-520-22092-7. 
  • Gelvin, James L. (2005). The Israel-Palestine Conflict: One Hundred Years of War. Cambridge University Press. ISBN 0-521-85289-7. 
  • Gilbert, Martin (2005). The Routledge Atlas Of The Arab–Israeli conflict (8th ed.). Routledge. ISBN 0-415-35900-7. 
  • Goldreich, Yair (2003). The Climate of Israel: Observation, Research and Application. Springer. ISBN 0-306-47445-X. 
  • Harkavy, Robert E.; Neuman, Stephanie G. (2001). Warfare and the Third World. Palgrave Macmillan. ISBN 0-312-24012-0. 
  • Henderson, Robert D'A. (2003). Brassey's International Intelligence Yearbook (2003 ed.). Brassey's Inc.. ISBN 1-57488-550-2. 
  • Herzl, Theodor (1946). The Jewish State. American Zionist Emergency Council. ISBN 0-486-25849-1. 
  • Jacobs, Daniel (1998). Israel and the Palestinian Territories: The Rough Guide (2nd revised ed.). Rough Guides. ISBN 1-85828-248-9. 
  • Kellerman, Aharon (1993). Society and Settlement: Jewish Land of Israel in the Twentieth Century. State University of New York Press. ISBN 0-7914-1295-4. 
  • Kornberg, Jacques (1993). Theodor Herzl: From Assimilation to Zionism. Indiana University Press. ISBN 0-253-33203-6. 
  • Lustick, Ian (1988). For the Land and the Lord: Jewish Fundamentalism in Israel. Council on Foreign Relations Press. ISBN 0-87609-036-6. 
  • Mazie, Steven (2006). Israel's Higher Law: Religion and Liberal Democracy in the Jewish State. Lexington Books. ISBN 0-7391-1485-9. 
  • Morçöl, Göktuğ (2006). Handbook of Decision Making. CRC Press. ISBN 1-57444-548-0. 
  • Mowlana, Hamid; Gerbner, George; Schiller, Herbert I. (1992). Triumph of the File: The Media's War in the Persian Gulf — A Global Perspective. Westview Press. ISBN 0-8133-1610-3. 
  • Roberts, Adam (1990). "Prolonged Military Occupation: The Israeli-Occupied Territories Since 1967". The American Journal of International Law. American Society of International Law. 84 (1): 44–103. doi:10.2307/2203016. JSTOR 2203016.
  • Romano, Amy (2003). A Historical Atlas of Israel. The Rosen Publishing Group. ISBN 0-8239-3978-2. 
  • Rosenzweig, Rafael (1997). The Economic Consequences of Zionism. T Brill Academic Publishers. ISBN 90-04-09147-5. 
  • Rummel, Rudolph J. (1997). Power Kills: Democracy As a Method of Nonviolence. Transaction Publishers. ISBN 0-7658-0523-5. 
  • Scharfstein, Sol (1996). Understanding Jewish History. KTAV Publishing House. ISBN 0-88125-545-9. 
  • Segev, Tom (2007). 1967: Israel, the War, and the Year that Transformed the Middle East. Henry Holt and Company. ISBN 9780805070576. 
  • Shindler, Colin (2002). The Land Beyond Promise: Israel, Likud and the Zionist Dream. I.B.Tauris Publishers. ISBN 1-86064-774-X. 
  • Skolnik, Fred (2007). Encyclopedia Judaica. 9 (2nd ed.). Macmillian. ISBN 0-02-865928-7. 
  • Smith, Derek (2006). Deterring America: Rogue States and the Proliferation of Weapons of Mass Destruction. Cambridge University Press. ISBN 0-521-86465-8. 
  • Stein, Leslie (2003). The Hope Fulfilled: The Rise of Modern Israel. Greenwood Press. ISBN 0-275-97141-4. 
  • Stendel, Ori (1997). The Arabs in Israel. Sussex Academic Press. ISBN 1-898723-23-0. 
  • Stone, Russell A.; Zenner, Walter P. (1994). Critical Essays on Israeli Social Issues and Scholarship. SUNY Press. ISBN 0-7914-1959-2. 
  • Torstrick, Rebecca L. (2004). Culture and Customs of Israel. Greenwood Press. ISBN 0-313-32091-8. 

Mga sumpay ha gawasIgliwat

Gobyerno
Kasahiran nga Impormasyon
Mga mapa
Mga nasumpay nga direktorya


Mga Nasod ha Asya
Afganistan | Amihanan nga Korea | Arabya Saudi | *Armenya | *Aserbaiyan | Barein | Bangladesh | Birmania/Myanmar | Brunei | Butan | Cambodia/Camboya | *Ehipto | Emiratos Arabes Unidos | *Georgia | Hapon | Hordanya | India | Indonesia/Indonesya | Irak | Iran | Israel | *Kasahistan/Kazakhstan | Kirguistan | Kuwait | Laos | Libano | Malaysia | Maldivas | Mongolya | Nepal | Oman | Pakistan | Pilipinas | Qatar/Catar | *Rusia | Salatan nga Korea | Singgapura | Sinirangan nga Timor | Sirya | Sri Lanka | Taiwan (Republika han Tsina) | Tayikistan | Thailand/Tailandya | Tsina (Kanan Katawhan Republika han Tsina) | Turkmenistan | Turkeya | Usbekistan | Vietnam | Yemen


Mga Nasod ngan teritoryo ha Mediterraneo
Albanya | Arhelya | Bosnya ngan Hersegovina | Ehipto | Eslovenya | Espanya | Fransya | Gresya | Israel | Italya | Kroasya | Libano | Libya | Malta | Morocco | Monako | Montenegro | Palestina | Sirya | Tsipre | Tunisya | Turkeya